Tynk zewnętrzny ma nie tylko chronić ściany domu przed zniszczeniem, ale też być ozdobą elewacji. Dlatego, jeśli traci na urodzie nie odkładajmy na później jego remontu albo chociaż bieżącej konserwacji. Wykańczanie murów tynkami znane jest już od czasów, kiedy ludzie zaczęli wznosić budowle z kamienia albo suszonej lub wypalanej gliny. Oprócz niewątpliwej zalety estetycznej – otynkowany mur prezentuje się zazwyczaj dużo lepiej niż jego surowy kolega – najważniejszym zadaniem tynków pozostaje ciągle jednak ochrona muru przed niszczącym wpływem czynników atmosferycznych. To właśnie tynki przyjmują bowiem na siebie bezpośrednie działanie czynników atmosferycznych: słońca, mrozu, deszczu, wiatru czy gradu. Jednak, aby tynki skutecznie chroniły elewację, muszą być regularnie konserwowane. Najpoważniejszym wrogiem tynków tradycyjnych jest woda. To ona, wnikając w głąb muru przez złe farby elewacyjne i rysy w tynku powoduje szkody mrozowe, a wysychając – wykwity solne. Tynki cienkowarstwowe dyspersyjne (akrylowe i silikonowe) „boją” się natomiast nie tylko wody, ale także słońca i mikroorganizmów.